۱۹ تیر ۱۴۰۵ - ۱۲:۰۰ - نوشته: 
عرضه یک خودروی برقی جدید در بازار پررقابت امروزی به اندازه کافی چالشبرانگیز است. اما اگر محصول جدید شما شباهت زیادی به یک خودروی برقی محبوب و شناختهشده دیگر داشته باشد، کار به مراتب سختتر میشود. این دقیقاً همان بحرانی است که شرکت امجی در جریان پخش زنده معرفی سدان پرچمدار خود یعنی MG07 با آن دستوپنجه نرم کرد. جایی که سیل انتقادات و اتهامات کاربران مبنی بر کپیکاری، مدیران این شرکت را مجبور کرد پخش زنده را نیمهکاره رها کنند.
چن کوی، مدیر عملیات برند امجی، در تاریخ ۲۹ ژوئن میزبانی یک برنامه زنده را بر عهده داشت تا به تشریح جزئیات و فلسفه طراحی این سدان فستبک جدید بپردازد. اما مخاطبان به جای گوش دادن به توضیحات او، به طور مداوم در بخش نظرات، این خودرو را با پورشه تایکان و شیائومی SU7 مقایسه کردند. طبق گزارش رسانههای چینی، چن با اصرار فراوان تاکید کرد که امجی 07 «حتی در جزئیات کوچک هم کپیبرداری نکرده است». اما در نهایت با بالا گرفتن بحثها و هجمه کاربران، احساساتی شد و پیش از موعد مقرر به این پخش زنده پایان داد.
پاسخ رسمی امجی؛ الهام از گذشته یا توجیه شباهت؟
شرکت امجی مایل نبود این موج انتقادات را بدون پاسخ بگذارد. بر اساس گزارش خبرگزاری سینا، چن در یک نشست خبری که پس از این اتفاق برگزار شد، سعی کرد مسیر بحث را تغییر دهد. او استدلال کرد که اگر MG07 از خودرویی کپیبرداری کرده باشد، آن خودرو مدلهای کلاسیک خود برند امجی است. وی با اشاره به المانهای طراحی مدلهای نوستالژیک مانند فستبک MGB GT مدل ۱۹۶۵، ادعا کرد که سدان جدید این شرکت، در واقع یک تفسیر مدرن از اصالت و زبان طراحی چنددههای این برند به شمار میرود.
نقش قوانین فیزیک و آیرودینامیک در فرم خودروهای برقی جدید
اگرچه پیدا کردن شباهت ملموس میان مدل کلاسیک MGB و سدان مدرن MG07 کار دشواری است. اما نمیتوان فشارهای شدیدی که روی طراحان خودروهای برقی امروزی وجود دارد را نادیده گرفت. برای هر خودروی مدرنی (چه بنزینی، چه برقی و چه هیبریدی)، دستیابی به بالاترین میزان بهرهوری انرژی مستلزم کاهش حداکثری مقاومت در برابر جریان هوا (ضریب درگ) است.
همین نیاز مبرم به آیرودینامیک بالا، طراحان جهان را ناخودآگاه به سمت راهحلهای مشابهی سوق میدهد. طراحان مجبور هستند خودرو را با دماغههای کمارتفاع و کشیده، سطوح جانبی صاف و یکدست بدنه، دستگیرههای درب مخفیشونده، خطوط سقف شیبدار و دُم فستبک باریک طراحی کنند.
این روزها تمام مهندسان و طراحان در سراسر جهان یک هدف آیرودینامیکی مشترک را دنبال میکنند. در نتیجه آزادی عمل در خلق فرمهای کاملا متمایز به شدت کاهش مییابد.
مرز باریک میان الهامگیری و کپیکاری در عصر جدید
با تمام این اوصاف، باید به مخاطبان و منتقدان نیز حق داد. چراغهای جلوی MG07 شباهت غیرقابلانکاری به امضای طراحی پورشه دارند. فرم برخی رینگها بسیار آشنا به نظر میرسد و نمای جانبی خودرو فوراً شیائومی SU7 (که خودش نیز تحت تأثیر شدید پورشه تایکان طراحی شده) را در ذهن تداعی میکند.
شاید این شباهتها لزوماً سندی بر کپیبرداری عمدی و مطلق نباشد، اما قطعاً دفاع از موضع امجی را سختتر میکند. امجی 07 بدون شک خودروی زیبایی است، اما از اصالت طراحی بالایی برخوردار نیست. این جنجال، یکی از بزرگترین چالشهای طراحی در عصر خودروهای برقی را آشکار میکند. امروزه ساختن یک بدنه صیقلی و آیرودینامیک کار سختی نیست؛ چالش واقعی این است که به آن بدنه آیرودینامیک، آنقدر شخصیت و هویت مستقل ببخشید که هیچکس آن را با محصول برند دیگری اشتباه نگیرد.
نظر شما چیست؟